Evlat edinme evlatlık çocuk evlatlık çocuğu sevememe korkusu evlatlık çocukla bağ evlatlık çocukla iletişim


Hamilelik ve doğum gibi olayları yaşamamış, kucağında bir başkasının doğurduğu çocuğu taşıyan biri olarak, kendimi evlat edindiğimiz oğlumuzun annesi gibi hissedemiyorum ve hiçbir zaman hissedemeyeceğimden korkuyorum.

Annelik rolüne alışmakta çektiğiniz güçlüğün temel sebebi evlat edinme yoluyla çocuk sahibi olmanız değildir. İlk kez doğum yapan birçok anne de bebeklerini kucaklarına aldıklarında benzer duygulan yaşamaktadır.

Annelik hissi, hamile kalınca başlayan ve doğumdan hemen sonraki günlerde hissedilebilen bir duygu değildir, aksine yıllar süren sevgi ve ilgi sonucunda gelişir. Birçok kadın ilk günlerdeki zorlu uyum süreci içinde anne gibi hissedemese de, zamanla hepsi bu duyguyu yaşarlar. Yine de tam anlamıyla anne gibi hissedeceğiniz anı beklerken, birçok evlat edinmiş kişi gibi siz de, evlat edindiğiniz gerçeğini silebilmeyi ümit ediyor ve bu sayede bir anda gerçek bir annelik duygusuna kavuşabileceğinizi düşünüyor olabilirsiniz. Ancak biyolojik bağın her zaman duygusal bağı garantilemediği gerçeğini ve evlat edinmiş bir anne olarak siz kendinizi anne gibi hissetmeseniz de bebeğinizin bu konuda hiçbir sıkıntısı olmayacağını unutmamalısınız. Onun için, koruyan, gözeten ve tüm ihtiyaçlarını karşılayan kişi olarak sizden daha gerçeği yoktur. Ve bunu, ağzından “anne” kelimesini duymanızdan çok önce fark edeceksiniz.

Yine de her bebeğin eşit sevecenlikte yaratılmadığını aklınızda tutun. Bazıları sıkıştırılmayı sevmez ve hatta fazla dokunulmaya bile tahammül edemezler, ancak bunun anne ve babaların yaptıkları veya yapmadıkları ile bir ilgisi yoktur. Böyle bir bebeğe sahipseniz bunun için kendinizi ya da evlat edinme olayını suçlamamalısınız.