• 1 yaşında bir cismi yerden alır, ağzına götürür.
  • 1-1,5 yaşında bir engelin önünde/arkasında olma ilişkisini görür.
  • Kendisi ile almak istediği oyuncak arasında bir başka obje varsa onun farkına varır. Engeli iter, oyuncağı alır.
  • 1,5-2 yaşında objenin uzayda yer tuttuğunu anlar.
  • 2 yaşında “yukarda, içeri, dışarı, uzağa git. .. ” gibi söz­cükleri kullanır.
  • 3 yaşında hangi sokakta oturduğunu söyler ancak nu­marayı bilemez .
  • 5 yaşında tek başına evin yakın çevresinde dolaşır.
  • Okula, bakkala giderken kullandığı yolu gösteren basit kroki ile çizer.
  • Nesneler mekanda anlam kazanır.
  • Bir dereceye kadar ben merkezcilikten kurtulur.
  • Kendisinden soyut olarak nesnelerin yer değiştirebile­ceğini hisseder.
  • Örneğin topu koltuğun altına atan bir çocuk, kanepe­nin altında aramaz.
  • Topun koltuğun altından geçerek arkasına yani odanın başka bir yerine gittiğini anlar.
  • Koltuğun arkasına dolanıp topu orada arar.
  • Örgütlü-bağımsız bir mekan kavramı kullanır.