disleksi



DİSLEKSİ

Disleksi nüfusun yüzde dördünü etkiler ve genellikle erkek çocuklarda kızlara nazaran dört kat daha fazla görülür. Bu durumun ağına çoktan takılmış yetişkinler akademik potansiyellerini hiçbir zaman kullanamazken teşhis konulmadan önce de birçok çocuk okulda ağır başarısızlıklar yaşar ve yoğun kronik özgüven problemleri yüzünden acı çekerler. Disleksi büyük ihtimalle tarih boyunca her zaman var olmuştur ama psikologlar sadece geçtiğimiz birkaç on yıl içinde “yavaş” veya “aptal” olmayan ama okumada ve hecelemede zorluk çeken büyük bir çocuk grubunun olduğunu keşfedebilmiştir. Bu çocuklar hakkındaki en çarpıcı şey her birinin de aynı tür zorluklar çekmesidir. Yunancada “kötü konuşma” anlamına gelen “dyslexia” bu tür çocukları tanımlamak için kullanılmıştır. En başta bütün çocukların okuma ve hecelemede zorluklar yaşayıp hatalar yapması normal olsa da disleksinin sebep olduğu hatalar daha tuhaf ve ısrarcıdır. Disleksinin sosyoekonomik veya dile ait geçmişle hiçbir alakası yoktur. Disleksi problemi olan çocuklar da diğerleri gibi zeki ve yaratıcı çocuklar olabilirler fakat bu özelliklere rağmen okumada, yazmada ve hecelemede zorluk çekerler. Bu zorluğun altında hafıza, fonolojik farkındalık ve bilgi işlem becerileriyle ilgili eksiklikler olabilir. Bunun dışında koordinasyon, sıralama, zaman takibi, yön duygusu ve kişiler arası ve çevreyle uyum becerileriyle alakalı problemler de yaşanabilir.

Disleksinin belirtileri nelerdir?

Çoğu disleksi vakası okul çağından önce teşhis edilemiyor. Ama okul öncesi çağdaki bir çocukta dikkat edebileceğiniz bazı belirtiler vardır. Ailenizde geçmişte disleksi görülmüş başka fertler olduğunu biliyorsanız aşağıdaki belirtilere bir göz atmanız iyi olabilir: • lfadeleri sürekli karıştırmak; mesela “sarı top” yerine “tarı sop” demek.

  • Her gün karşılaşılan nesnelerin isimlerini hatırlayamamak (sandalye, masa gibi).
  • Tekerlemeleri ve aynı sese sahip sözcükleri öğrenmekte zorluk çekmek; aş, taş, kaş gibi.
  • Konuşmayı beklenilenden geç öğrenmek.
  • Genellikle erken yürümeye başlamak ama emeklememek.
  • Tam olarak giyinebilmekte sürekli zorluk çekmek ve ayakkabıları ters giymek (sol ayağını sağ ayakkabıya sağ ayağını da sol ayakkabıya yerleştirmeye çalışmak gibi).
  • Kendisine kitap okunmasından mutlu olmak ama kelimeler veya yazılara karşı hiçbir ilgi duymamak.
  • Genellikle dinlemediği ve odaklanmadığı için sürekli uyarılmak.
  • Sürekli olarak sendelemek, bir şeylere toslamak veya yere düşmek.
  • Hoplarken ve/veya zıplarken bir topu yakalamakta, atmakta veya topa vurmakta zorluk çekmek.
  • Ritme uygun el çırpamamak.

Eğer çocuğunuzun disleksi olduğunu düşünürseniz ne yapmalısınız?