Tabii teknoloji olacak, şimdi bu satırları ben de bilgisayarla yazıyorum, tüm işimi onunla yapıyorum, ama sadece ve sadece işimin bir parçası olarak kullanıyorum. Yine arkadaşlarımla birlikte vakit geçirmenin keyfine doyamıyorum.

İşte bütün bunlardan dolayı biz oğluma biraz teknoloji diyeti verdik. Verdik derken aslında teknolojiyi hayatının içine bu kadar sokmasıyla ilgili uzun uzun konuşmalar yaptık ve kararı o verdi. Çünkü, o da zamanının büyük bölümünü bu aletlerle haşır neşir geçirdiğini anlayarak, dört duvar arasına kapanarak geçirdiğini anladı ve dün cep telefonunu kendi elleriyle bize teslim etti. Bilgisayarı ödevi dışında bir süre kullanmayacağını, arkadaşlarıyla farklı etkinlikler yapacağını söyledi. Şimdilik aradan bir gün geçti. Hani bizim diyetler gibi pazartesi başlayıp, salı günü bitirebilir de, sağlam irade ile devam de edebilir de.

Ben içimden bir hafta süre verdim, sonrasında yine akranları gibi o hayata dönecek ama, olsun hiç değilse öteki hayatı da anlayacak, orada vakit geçirmenin nasıl bir duygu olduğunu, koşmayı, zıplamayı, hareket etmeyi daha çok sevecek diye düşünüyorum.

İlk gün akşam sohbetle geçti, televizyon kapandı, tıpkı çocukluğumdaki gibi anılar anlatıldı, hatta ben coşup kutu oyunları oynamayı teklif ettim, ama daha o bölüme geçemedik. Bakalım bugün nasıl geçecek?