aile1



Çocuğun anne-babasından sevgiyi hissedebilmesi çok önemlidir. İnsan yavrusu yaşayabilmek için bakıma muhtaçtır. Güvenli bir ortamda yaşayabilmesi, ihtiyaçlarının fark edilip uygun şekilde karşılanması, yeterli miktarda sevgi, bakım, şefkat ve korunma sağlanması, sağlıklı gelişimi için en önemli olan faktörlerdendir. Çocuğun temel ihtiyaçlarının karşılanmasında izlenen yol ve yöntemler çocuğa:

1. Kim ve ne olduğunu,
2. Nelere layık olduğunu,
3. Yakın ilişkilerin nasıl olması gerektiğini ve yakın ilişkilerden ne beklemesi gerektiğini,
4. Hangi düşünce, tutum, duygu ve davranış şekillerinin kabul edilebilir olduğunu,
5. Hangi durum ve ortamlarla nasıl baş edebileceğini,
6. Beklentileri karşılanmadığında nasıl davranması gerektiğini
7. Anne babalığın ne demek olduğunu, anne babadan nelerin beklenebileceğini,
8. Anne babanın davranış şekilleriyle çocuğun neler hissedebileceğini öğretir.

Aslında çocuk sevgi gördüğü kadar sevgi gösterebilmeyi, güven duyduğu kadar güvenebilmeyi, bakım gördüğü kadar bakım gösterebilmeyi, kabul edildiği oranda kabul etmeyi öğrenir. Herhangi bir sebeple (ölüm, hastalık, olumsuz ve zor hayat şartları, vs.) anne babası çocuğunun temel ihtiyaçlarını yeterli oranda karşılayamadığında ya da çocuğuna fiziksel ve/ya sözel şiddet uyguladığında, çocuğuna ilgilenilmediğine, önemsenmediğine, sevilmediğine, kabul edilmediğine ve değersiz olduğuna dair mesajlar verdiğinde, çocuğun kimlik duygusu ve güvenli bağlanma becerisi hasar alır. Kimliğine ve bağlanma şekillerine dair yaşadığı bu olumsuz deneyimler ise gelecekte arkadaşlarıyla, eşleriyle, çocuklarıyla ve genel olarak da hayatın kendisiyle kuracağı ilişkilerde tekrarlanır.