çocuklarda karne korkusu



Bu yıl pek çok alanda, çocuğunuz fizik­sel ve zihinsel olarak çok daha olgun ola­caktır. Hatta kimi günler, bazı olgunlaşmamış duygusal davranışları da olmasa onun ne kadar küçük olduğunu unutabilirsiniz bile. Kendini kolayca sakinleştirmek ya da yumrukları yerine kelimeleri kullanmak gibi pek çok duygusal ilerleme kaydetmesine rağmen hâlâ küçük bir çocuk olduğunu kanıtlayacak pek çok davranış sergiler; özellikle de korktukları zamanlar. Bu korkuların çoğu da birden ortaya çıkabilir. (Hat­ta daha önce hiçbir şeyden korkmayan bir okul öncesi çocuğu bile korkaklaşabilir.) Gün bo­yunca bir böcekten gölgeye kadar her şey ona korku verebilir.

Bir ebeveyn olarak, çocuğunuzun korkuları aklı­nızı karıştırabilir. Bir yaşında bir çocuğun ilk defa köpek gördüğünde çığlık atmasına şaşırmayabilirsi niz. Ama büyük köpeğinizle birlikte büyümüş 4 ya­şındaki çocuğunuz elini koklamaya çalışan küçük bir köpekten korkup çığlık atar ve arkanıza sakla­nırsa bu sizi epey şaşırtabilir. Aslında çoğu zaman epey cesur davranışlar sergilerler ve “Bak, nasıl atlıyorum?”, “Gördün mü, tişörtümü nasıl giydim?” ya da “Bak, adımı yazdım.” gibi cümlelerle kendile­rini ifade ederler. Utangaç çocuk ortaya çıktığında cesyr ve girişken olanı nereye gidiyor acaba? Ger­çek şu ki, her ikisi de küçük çocuğunuzun bede­ninde kendine bir yer açmak için savaş vermekte­dir. Bir an her şeyi yapabilir, diğer bir anda ise dün­yanın büyüklüğünden korkabilir. Bu yaştaki çocuklarda tutarlı olan tek şey tutarsızlıklarıdır. Bu yüz­den neyin korkutucu olduğuna ya da neyin korku­tucu olmadığına dair kavramlarınızı bir kenara bıra­kın ve çocuğunuzun nelerden korktuğunu söyle­mesine izin verin. Sonra ona ihtiyacı olan güveni ve rahatlığı vermek için elinizden geleni yapın. Kısa bir süre sonra tuhaf ve temeli olmayan korkulardan kurtulacaktır (örneğin, banyonun gündüz bile kor­kutucu olduğu), daha güçlü ve kendine daha çok güvenen tarafı ortaya çıkacaktır. Yuvadan ayrılıp okula başlama aşaması için bu doğru bir zamanla­madır.