Çocuklarda korku ergenlikte korku çocuklar nelerden korkar?


Anne ve babanın herhangi bir olaydan veya hayvandan korkması, onları izleyen çocukta benzer korkuların öğrenilmesine yol açmaktadır. Korkunun en belirgin karakteristiği, korkuya yol açan olayın veya nesnenin aniden ortaya çıkmasıdır. Kişi, bu ani değişime aynı hızda uyum sağlayamadığı, kendisini korumaya hazır olmadığı için hayatını tehlikede hisseder ve korkar.

Korku, canlı varlıkların tehlike karşısında hayatlarını korumak için yaratılıştan verilen bir kaçış duygudur. Çocuklar 4 yaşına kadar gerçekle hayali birbirinden ayıramadıkları için söylediğiniz her şeye inanırlar. “Bir daha çişini haber vermezsen pipini yakarım,” dediğiniz zaman çocuk gerçekten yakacağınızı sanır. Uyutmak için, “Haydi kapat gözlerini de uyu, yoksa öcüler gelir seni yer,” dediğiniz zaman bunun gerçekleşeceğine inanır, büyük bir korkuya kapılır. Bu yüzden küçük çocukları “canavar, öcü, hortlak, hayalet” gibi hayali varlıklarla korkutmak doğru değildir. Hayali varlıklarla ve ölümle korkutulan çocukların zamanla geceden, karanlıktan ve yalnızlıktan da korkma ihtimali yüksektir.

Çocukların korku mekanizmaları biraz karışıktır. Yorgunluk, açlık, uykusuzluk korkuyu ateşlendiren durumlardır. Çocuğun ne zaman neden korkacağını tahmin etmek zordur. Köy çocukları üzerinde yapılan araştırmalar, erkek çocuklarının en çok vahşi hayvanlardan kız çocuklarının ise böceklerden korktuğunu göstermektedir.

Çocuk korkuları 2,5 yaşında artış ve yoğunluk gösterir. En sık rastlanan korkular arasında hırsız, köpek, karanlık, hayali yaratıklar, motor gürültüsü, şimşek, gök gürültüsü sayılabilir. 6-12 yaşlar arasında korkuların gittikçe azaldığı ve yön değiştirdiği gözlenir. Bu yaşlarda hastalık, ölüm, yaralanma, doktor, dişçi, başarısızlık, anne ve babanın gözünden düşme gibi korkular daha yaygındır.