Okul döneminde birçok çocuğun eve “Anne, Ayşe bana vurdu, Ahmet topumu aldı” gibi şikayetlerle geldiği olmuştur. Ya da tam tersi bazı anne-babalar, çocukların diğerlerine zarar verdiği şikayetleriyle karşılaşmışlardır. Bu durumda çoğu anne ne söyleyeceğini, nasıl tepki vereceğini bilemez. Genellikle de çocuklarına kendilerini nasıl koruyacaklarını anlatmaya başlarlar.

3 yaşından itibaren anne ile bağımlı ilişkiden uzaklaşmaya başlayan çocuklar, daha hareketli ve özgür olurlar. Bu dönemde çocuğa, diğerlerine ve çevreye zarar vermemesi yönünde kurallar konulmalı ve şiddet de yasaklanmalıdır. Ancak bu yasaklamalar şiddet kullanmadan, gerekirse nedenleri tekrar tekrar anlatılarak yapılmalıdır. Aksi halde yetişkinden fırsat bulduğu ilk anda çocuk şiddete başvurur.

Çocuğunuzun her türlü duygusunu kabul ederseniz, onun istenmeyen davranışlarda engellemiş olursunuz. Örneğin kardeşini kıskanan ve o an için ondan nefret eden çocuğunuzun “Senden nefret ediyorum”demesini kısmen kabul edebilirsiniz en azından gidip kardeşine vurmasını bir şekilde engellemiş olursunuz. Sözel olarak duygularını ifade etmesi için onu teşvik etmelisiniz, çünkü kendisini kolay ifade eden bir çocuk sorunları daha kolay çözecektir.

Çocuğunuz 5 yaşına gelince “empati” kavramı yavaş yavaş gelişmeye başlayacaktır. Empati karşısındakinin duygularını anlayabilme olayları onun açısından görebilme yeteneğidir. Karşısındaki kişiye saygı duymayı ve onların kalbini kırmamayı da öğrenecektir. Çocuğunuzun kendi duygularını ve başkalarının duygularını fark etmesine yardımcı olmak için onunla rol değiştirme oyunları oynayalım. Böylece hem karşısındaki kişinin duygularını anlayacak, hem de kendi duygularını nasıl ifade edeceğini öğrenmiş olacaktır.