“Sınav yaklaştı ve ben geç de olsa çalışmaya başladım ama sanki hiçbir şey bilmiyorum. Ailem bu sene kazanmasan da önemli değil demeye başladılar. Sanırım kazanamayacağım.”

“Sınav yaklaştı ve ben bildiğim her şeyi karıştırıyorum, unutuyorum. Annem beni doktora götürdü, testler yaptılar ve bana B12 vitamini aldı. Sanırım benim kazanamamamdan endişeli.”

“Sınav yaklaştı ve ben optik formu doldururken hala hata yapıyorum. Annem sen hep dikkatsizdin zaten, üzülme dedi. Ben böyleyim ve artık yapacak bir şey yok.”

Sınav yaklaştı ve öğrenciler endişelerini farklı söylemlerle dile getiriyorlar. Çoğu öğrenci aileleriyle bu endişelerini paylaşmıyor. Durum böyle olunca da aileler çocuklarına nasıl davranacaklarını bilemez hale geliyorlar.

Sınava hazırlanırken aileler;

Dershane araştırılır ve kayıt yapılır. Kimi aileler yazın kimileri ise okullar açılınca özel ders aldırmaya baslar.

Öğrencinin gereksinimleri maksimum düzeyde gerçekleştirilmeye çalışılır. Bazıları televizyon bile seyretmez, gezi programı yapmaz hatta tüm programını öğrenciye göre ayarlar. Aileler yemez yedirir, gitmez taşır, konuşmaz ima eder, denetlemez ama kontrol eder, çocuk biraz sosyalleşsin diye sömestr da test kitaplarıyla birlikte tatile gönderir.

Sınava hazırlanırken öğrenciler;

Yazın en güzel zamanında ders çalışmaya başlar heveslidir her şey çok iyi gidiyordur. Aileler memnundur.

Okullar açılır artık hafta içi okul sonra dershane ve ya özel derse gider, hafta sonu dershane, özel ders temposuna adapte olur her şey iyi gibi gidiyordur. Aileler memnundur.