okul deyince aklımıza ilk neler gelir


“Korkuyorum!”, “Gitmek istemiyorum!”, “Dersler çok sıkıcı”, “Neden sürekli ödev yapıyoruz anlamıyorum!”, “Okul değil ama arkadaşlarımı çok özledim…”, “Keşke dersler ve ödev olmasa”, “Keşke hep teneffüs olsa…”, “Sınavlardan nefret ediyorum!”, “Neden kitap okuyoruz?”, “Oku,oku,oku! Çok sıkıcı…”

On öğrencisinde uyguladığı anketteki “Okul sözcüğü ile ilgili aklınıza gelen ilk cümle nedir?” sorusunun cevaplarını belirten Eğitim Danışmanı Mürüvvet Uygun çocukların okulla ilgili neden hep olumsuz olduğuna yönelik bilgiler verdi.

Neden bizim çocuklarımız okulla ilgili hep olumsuzlar?

“Okul sözcüğü ile ilgili aklınıza gelen ilk cümle nedir?” diye size sorsam bana ne söylerdiniz?…

Okulu çocuklara biz mi sevdiremedik?

Sistemden mi kaynaklı tüm sorunlar?

Sevilmeyen gerçekten “okul”mu?

Yani okulun kendisi mi?

Ne istiyoruz duvarları taş binadan?

Tabi ki okulun kendisi değil… Çocuklarımıza okulun gereğindeki eğitimi ve öğretimi verirken/öğretirken/eğitirken yapılan hatalar, baskılar, aşırı rahatlıklar, bireysellikten çok basmakalıplıklar, çaresizlikler, yurt dışı eğitim sistemlerine hayranlıklarımız, Amerika’yı yeniden keşfetme çabalarımız, öğretmenlerimizin çaresizliği vb…

Tüm bunların yanında asıl ve en önemli sorun; okula giden çocuklarımızın sınav, kitap okuma, başarı sözcükleri arasında kalıp yaşamdan uzaklaşmaları ve eğitim sistemini yaşamdan uzaklaştırmamız…

Ayrıca okullu çocuklarımızın bir türlü okuyamamaları, yani “ders çalışmayı bilememeleri”… Parmak basılması gereken asıl noktalardan biri de bu…

Çalıştırılan değil çalışan çocuk olabilmeleri çok değerli değil mi?

Öğretilenden çok öğrenebilen, öğrenmeyi bilen çocuklar/gençler olmaları?