okul öncesi evreler



Her çocuk doğduğu andan itibaren belli evreler geçirir. Okul öncesi dönemde geçirmesi gereken üç evre vardır. İlki, süt çocukluğu evresidir ve bebeğin ilk 12 ayını temsil eder. İkincisi, özerklik evresidir ve 1-3 yaş arasını temsil eder. Üçüncüsü, oyun evresidir ve 3-6 yaş arasını temsil eder.

Daha sonra çocuk okula başlar. Bu evreler, çocuğun gelecekteki tüm hayatının temel basamaklarını oluşturur. Bu yüzden, bu evrelerin yaşanılması, sağlıklı bir yaşam için gereklidir.

Süt çocukluğu evresinde çocuk, gelişebilmesi ve sağ kalabilmesi için özenle bakılmalıdır. Beslenme ve bakım yetersizliği, gelişim bozukluğu ve yaşam güçlüğüne sebep olur. Güçsüz bir canlı olarak doğan bebek, altı ayın sonunda doğum ağırlığının iki katına, on iki ayın sonunda ise üç katına ulaşır. Aynı zamanda, bu süre içinde boy uzunluğu, doğum boyunun yarı katı kadar uzama gösterir. Baş çevresinde, her ay bir santimetre büyüme görülür. Bu evre ile birlikte yürüyen, konuşan, kollarını ve bacaklarını kullanan ve kendi kişilik özelliklerini gösteren bir birey haline gelir. Bu yüzden, süt çocukluğu evresi beden gelişmesi ile birlikte ruhsal gelişme açısından da önemli bir yer teşkil etmektedir.

Bu dönemde, beslenme ve bakımla birlikte anne ile bebek arasındaki duygusal gelişim çok önemlidir. Gereksinimleri çok basittir ancak karşılanmaması durumunda, ileriki dönemlerde çeşitli problemler yaşanabilir. Süt çocukluğunda, bebek, yaşamının çoğunu uykuda geçirir. Acıkma ve susama durumunda uyanır, sıkıntısı giderilince tekrar uykuya dalar. Zamanla bu durum azalır ve içe dönük durumundan dışa yönelme başlar. Gereksinimlerinin bekletilmeden karşılanmasını ister, aksi halde ağlayarak bu isteğini gerçekleştirir. Ağlama, onun en güçlü silahı ve tek anlatım aracıdır. Gereksinimleri düzgün aralıklarla karşılanması durumunda beklemeyi öğrenir ve ilk zamanlarda yaptığı şiddetli ağlamaların yerini daha az gürültü alır. Bebeğin tepkisi, her duruma karşı farklı oluşur ve anne de, ne zaman acıktığını, ne zaman susadığını, ne zaman altına yaptığını ve bunun gibi durumları anlarken zorluk çekmez. Gereksinimlerinin sürekli ve eksiksiz karşılanması, bebekte güven hissi doğurur. İleriki dönemlerde gelişecek bu his, bu evrede temel güven olarak nitelendirilir. Bu evrede, bebeğin gözleri iyi görmez, kulakları ses ayrımına varmaz ve elleri işlem görmez. Bu yüzden, çevresini ağzının yardımıyla tanır. Yumuşak ve tatlı nesneleri ağzında tutar ama sert ve acı nesneleri ağzında barındırmaz. Bu dönem bebeğin en çok emdiği zamandır.