bebeklerde sinirlilik



Çocuğunuzun Davranışı

Dört yaşındaki çocuklar yalan söylerler ve hatta kendilerine ait olmayan şeyleri alırlar. Bu,—bebekken onlara yalan söy­lemenin ve çalmanın yanlış olduğu öğretilmiş olsa bile—ola­ğandışı bir şey değildir. Aslında çocuklar bu çağda bir dükkândan bir şey alabilir­ler ve söz konusu şeyin nereden çıktığını sorduğunuzda da yalan söyleyebilirler. Neden sizden onu satın almanızı iste­mediğini çocuğunuza soracak olursanız, size, “Onu bir yer­de buldum” ya da “Bilmiyorum” türünden yanıtlar verebilir. Aldığı şeyi götürüp bırakmaya markete gitmeniz için ayak­kabılarını giymesini istediğinizde, bunu reddedebilir.

Çocuğunuz Neler Düşünüyor, Neler Hissediyor?

Sakız paketçiğini markette cebime koymayı unuttum. Hep­sini çabucak çiğnemek niyetindeydim. Ama annem onu buldu. Sesinin tonundan başımın büyük belada olduğunu anlıyorum. Gerçekten çok korkuyorum. Öyle korkuyorum ki, yaptığımı gizlersem daha iyi olur diye düşünüyorum. Sa­kızı neden aldığımdan emin değilim. Belki de onu sokakta bulduğumu söylerim.

Biliyorum, başkalarına ait olan şeyleri almamam gerek, ama mağazadaki şeyleri almanın yanlış olup olmadığından emin değildim. Mağazadaki şeyler özellikle birine ait eşyalarmış gibi görünmüyorlardı. Annemin ve babamın mağazadan ayrılmadan önce aldıkları şeyler için para ödediklerini biliyorum, ama benim param olmadığı için para ödemi aşamasını atlayabileceğimi düşündüm. Canım gerçekten sa­kız istemişti. Bir tane sakız paketçiği almamın mağazada sorun yaratacağını düşünmemiştim. Nasıl olsa onlarda çok sakız var. Küçük bir paketin eksildiğini gözden kaçırmayacaklarını bilmiyordum. Annem bana kızmış gibi göründüğünde korkuyorum, ve kendimi, annemin benim güçlü ve kuvvetli olduğumu bilme­sini sağlamak için şişinip kocaman olmak zorunda hissedi­yorum. Böylece güçlü ve kuvvetli olduğumu da anlıyorum. Şimdi de sakızı markete geri götürebilmemiz için ayak­kabılarımı yeniden giymemi söylüyor. Eğer ona patronun kim olduğunu gösterirsem, belki o kadar korkmam. Mağa­zaya geri dönmeye korkuyorum. Mağazadaki adamların ba­na ne yapacaklarını bilmiyorum. Annemin bana ne yapaca­ğını kestiremiyorum. Eğer ayakkabılarımı giymezsem mağa­zaya gitmek zorunda kalmayacağım. Öyleyse ayakkabıları­mı giymem.