görgü kuralları



Görgü kuralları bütün bireyler açısından önemlidir ve kişinin uyması gereken terbiye,ahlak ve incelik kurallarıdır. Görgü kuralları toplumu oluşturan bireylerin o toplum içinde var olabilmesinin ve kabul görmesinin de sınırlarını belirler.O nedenle davranışlarına ve konuşmalarına bakarak da kişinin toplum içindeki statüsünü ve gördüğü kabul düzeyini de anlamak mümkündür.

Görgü kuralları dediğimiz kurallar bütünü aslında bireyin çok erken yaşlarda öğrenmeye başladığı ve hayatının her aşamasında öğrenmeye devam ettiği önemli bir eğitim sürecidir.Yazılı bir kanun değildir ama uygulanıp uygulanmamasına göre kişinin içinde yaşadığı toplumdaki konumunu etkiler.

Her uygarlık,her kültür kendi görgü kurallarını oluşturur ve tüm bireylerinden bu kurallara uymasını bekler.Bu nedenle bireylerin kuralları bilmesi ve uyması önemlidir.

Bireylerin bu kuralları öğrenebilmesi ise ancak çok erken yaşlarda eğitilmeleriyle mümkün olabilir.Temel görgü kurallarını öğrenerek büyüyen çocuklar içinde bulundukları sosyal ortamda daha çabuk onay alır ve kabul görürler.

Bu toplumsal kuralların temel eğitimi bilindiği gibi öncelikle ailede başlar. Çocukların aslında bir kayıt cihazı gibi, doğdukları andan itibaren çevrelerinde olup biten her şeyi kaydederek hafızalarına aldıklarını unutmamak gerekir.Bir diğer önemli nokta ise çocuğun sözlü uyarıdan çok uygulamalı örnekleri dikkate aldığı ve taklit ettiğidir.Öyleyse ne görmek ve duymak istiyorsanız,öyle konuşup öyle davranmak zorundasınız.Çocukların psikososyal gelişim süreci taklit üzerine kurulmuştur ve gelişimsel her tür yapı sadece taklitle oluşturulur.

‘Çocuktur,anlamaz’ biçiminde düşünmek tamamen yanlıştır ve bilinen görüşün aksine çocuk her yaşta her şeyi anlar.Sadece ifade edemez. Bilişsel olgunluğa ulaşmaya başladığı 2 yaş civarı artık davranışları ve sözleriyle o ana kadar öğrendiği her şeyi ifade etmeye başlar.Ailelerin şaşkınlığı da bu dönemde başlar: ‘Bu çocuk bunları nereden öğrendi?’ sorusunu çok sık sormaya başladıklarında aslında cevap da kendi içindedir. Çocuk öğrendiği her şeyi öncelikle yakın çevresinden öğrenir.Öğrendiklerini de masumca ortaya koyar.