Çocuklarda düzen çocuklarda düzen duygusu çocuklarda duyarlılık


Çocuğun düzene karsı son derece duyarlıklı olduğu aşama,önemli olduğu kadar esrarlı bir aşamadır. Bu duyarlılık, çocukta bir yaşındayken başlar. İki yaşına dek sürer. Çocukların doğaları gereği düzensiz olduklarına inanılagelindiği için, dış düzene yönelik bir duyarlılık aşaması geçirmesini garipseyenler olabilir.

Çocuk, bir kentte, yetişkinlerin her ne sebeptense boyuna koşuştukları bir çevrede, neden oraya konduklarını bilmediği eşyalar ortasında yaşarken, bu sözünü ettiğimiz düzen duyarlılığının su yüzüne çıkmamasında şaşılacak bir şey yok. Böyle bir düzen duyarlılığı aşaması geçirirken, içinde yaşadığı düzensizlik, gelişmesini engelleyici ve anormalliklere yol açıcı olabilir.

Çocuk ruhunda onu seven yetişkinlerin bilmediği derinlikler vardır. Görmüşüzdür hep, çocuklar durup dururken ağlamağa başlarlar,avutmak için ne yapsanız boştur. Bu bile, çocuğun karşılanması gereken gizli ihtiyaçları olabileceğinden kuşkulanmamıza elverir sanırım.Çocuğun düzene karşı duyarlılığı var oluşunun daha ilk aylarında seçilebilir. Her şeyleri yerli yerinde görmekten duydukları sevinç ve coşkunluk bunun kanıtı sayılsa yeridir. İlkelerimize uygun olarak gözlem yeteneğini kazanmış kimseler, bunu kolayca fark ederler.

Örnek mi istediğiniz? Bildiğim bir dadı, baktığı çocuğun eski bahçe duvarlarının harcına nasılsa karışmış beyaz bir mermer parçasını görünce nasıl sevinip, gülücükler saçtığını fark etmiş.Çocuğun daha beş aylık ve oturdukları villanın çiçekten geçilme yen bir bahçeyle çevrili olmasına rağmen, bakıcı, çocuk arabasını her gün mermer taş parçasının olduğu yere götürüp, orda durduruyormuş,Çocuktaki keyfi görmeyin tabii.Ama duyarlılık dönemi, belki de çocuğun karşılaştığı engeller yüzünden çok daha belirgin hale gelebiliyor.