Çocuğun anne babası ya da sadece annesi, sadece babası bilinçli ya da bilinçsiz olarak çocuğa zarar veren ebeveyn stillerinden birini benimsemiş olabilir. Üstün yetenekle ilgili araştırmalarda çocuğa zarar veren bu yaklaşımlar belirlenmiş ve aslında tüm çocuklar ve aileleri için geçerli olabilen bu yaklaşımlar analiz edilmiş.

“Her Çocuk Üstün Yeteneklidir” kitabının yazarı Dr. Bahar Eriş, anne baba yaklaşımlarının türlerini ve hangi tür yaklaşımların çocuğa zarar verdiğini belirtti.

Aşırı eleştirel yaklaşım

Aşırı eleştirel (ya benim dediğim olur ya benim dediğim olur) anne babalar, çocuklarına gerçekdışı beklentiler yükleyebildiklerinden çocukları sürekli mükemmel olma çabası içindeler. Anne babaya karşı itaatkarlar. Ama bir taraftan da “ne yapsam boş” hissi taşıyabilirler.

Anne baba genelde çocuğun olumsuz tarafına odaklanır. “Yine odanı toplamamışsın”, “yine sınavdan yeterince iyi not alamadın” vb.

Çocuk, bir şeyleri sürekli yanlış yapıyormuş duygusuna kapılır, buna inanır ve bu da özsaygısına darbe vurur.

Kendini sürekli anne babanın doğrularına göre değerlendirdiğinden, kimliğini bulmakta güçlük çekebilir.

Anne babayı asla mutlu edemediği için onların sevgisini yitireceği korkusunu taşır; güven ilişkisi kuramaz.

Hatalarından öğrenme fırsatı kısıtlanır.

Bu tip anne babalar çocuklarını biraz rahat bırakmayı deneyebilirler.

Çocuk cam bardağı masanın kenarına koyarsa çocuğa cam bardak yerine plastik bardak verebilirler ya da bardak kırılırsa yerleri çocuk temizleyebilir. Böyle bir durumda çocuğun bir dahaki sefer aynı şeyi tekrar etme olasılığı daha azalmış olur.