bebek arkadaşıyla oyun



Oyun; çocukların merak eden, yaratıcı, öz güvenli bireyler olarak yetişmesinde önemli bir yere sahiptir. Örneğin, naylon poşeti bir şemsiye olarak hayal eden ve oyununda kullanan çocuk; hayal gücünün sınırlarını zorlar ve düşünme becerilerinde esnemeyi öğrenir.

Oyun, çocukların sosyal becerilerini geliştirmelerinde de önemli bir yere sahiptir. Çocuklar oyun sırasında çıkan anlaşmazlıkları çözümleyerek problem çözme becerilerini geliştirirler.

Oyunun çocuğun duygusal gelişimine de katkısı büyüktür. Bir yetişkinin konuşarak kendisini ifade etmesi gibi çocuklar da duygularını, meraklarını ve ihtiyaçlarını oyun yoluyla ifade ederler. Gerçek hayatta çocuk için kaygı verici olabilecek öfke, üzüntü, kıskançlık gibi olumsuz duygular oyun sayesinde daha rahat dile getirilebilir.

Oyun, çocuğu yetişkin hayata hazırlayan en etkin yoldur. Çocuğun en önemli eğitim araçları oyuncaklarıdır. Oyun çocuğun;

İnsan ilişkileri
Yardımlaşma
Konuşma
Bilgi edinme
Deneyim kazanma
Psiko-motor gelişimi
Duygusal ve sosyal gelişimi
Zihin
Dil gelişimini de etkiler.
Özellikle 1-3 yaş çocuklarının, etraflarına karşı merakları ve heyecanları çok yoğundur. Onların bu meraklarının tatmini için anne babaya büyük görev düşmektedir. Sevgi dolu bir ebeveynle oyun oynadığında çocuk, sosyal ilişkileri, paylaşmayı öğrenir.

3 yaşın altında çocuklar, en verimli oyunu kendi yaşıtlarıyla değil, ebeveynleriyle oynayabilirler. Ve de buna çok hazır ve isteklidirler. Hatta ebeveynlerini bu anlamda zorlarlar bile…

Gelgelim pek çok ebeveyn çocuğuyla nasıl oynayacağını bilememenin çaresizliği içinde kıvranır. Eve gelir gelmez üstüne atlayıp “Haydi dıgıdık dıgıdık!” diyen çocuğunu sırtına alıp bir – iki dakika dolaştırmakla bu sürenin sona ermesini hayal eder. Ama iş öyle sanıldığı gibi değildir. Çocuk, bu oyunu sanki sonsuza kadar oynamak istercesine ısrarlıdır. Çoğu zaman anne – babanın tuvalete gitmesine, yemek hazırlamasına bile fırsat vermez. Onun istediği tek şey akşama kadar görmediği anne ve babasının artık o saatten sonra tamamen ona ait olmasıdır. (Çalışan anne ve babalar için)