Baba olmak zordur. Hele kız babasıysanız. En büyük sorun da hiç kuşkusuz tuvalet ihtiyacı anı…

Yaklaşık 10 gün önce haftalık bir dergi için bir röportajda muhabir arkadaşla sohbet gittikçe uzarken konu baba olmak konusundaki zorluklardan bekâr olmanın zorluklarına geldi. Bekâr olmanın zorlukları diğerine göre çok daha objektif zorluklar elbette ama bu zorlukların derecesi de yine anne ya da baba oluşa göre dereceleniyor.

Bu zorlukların hepsine değil de sonunda yayımlanan haberde kısaca değinilmiş olan ve aslında yer darlığından biraz da eksik değinilmiş olanına odaklanacak olursam, bu haftaki yazının konusuna ulaşacağım: Memleketimizdeki umumi tuvaletler ve çocuklu ebeveynler; hele de yalnız ve çocuklu ebeveynler…

Konuyla ilgili başıma gelen pek çok örnek var… Hemen listelemeden önce kadroyu netleştirelim, baba ve dört yaşındaki kızı, dışarıdayız ve tahmin edileceği gibi, genelde hayatımızı çok kolaylaştıran bir buluş olan katlanabilir ve sırt çantasında taşınabilir lazımlığımız yanımızda değil…

A) Kız tuvalete gitmelidir (en kolayı)
B) Baba tuvalete gitmelidir (lokasyon faktörü dâhil olur denklemimize)
C) Her ikisi de tuvalete gitmelidir (sıralamanın yeri sebebiyle alengirli dursa da zor bir denklem değil aslında)

Gelelim detaylı incelemeye…

İlk durum aslında en kolayı, şu anda nerede olursanız olun kızınızı tuttuğunuz gibi erkekler tuvaletine sokabiliyorsunuz. Hele de küçük mekânlarda hiç sorun yok, tek başınıza giriyorsunuz, durum çok acilse böyle bir yerde bayanlar tuvaletine de girebilirsiniz, çıkışta kimse size ses çıkarmaz çünkü küçük kızınızla birlikte çıkar, kapıda çıkmanızı bekleyen biri varsa, gülümser geçersiniz.