Çocuk gelişimi çocuk ve yetişkin çatışması çocuk ve yetişkin çekişmesi


ÇOCUKLA yetişkin, aslında gül gibi geçinip, birbirlerini sevecek,uyum içinde yaşayacak yerde, birbirlerini anlamada başarısızlık göstermeleri yüzünden boyuna çekişirler, birbirlerinin hayatlarını zehir ederler.Bu çekişme, birçok sorunlara yol açar. Bunların bazıları açıktır,meydandadır, karşılıklı ilişkileriyle ilgilidir. Yetişkinin yaşamı içinde gerçekleştireceği girift, çapraşık bir yeri, bir görevi vardır. Elindeki işi bırakıp çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaya koşması ve çocuğun ruhsal ritmine, yaşama düzenine ayak uydurması gitgide güçleşir.

Öte yandan yetişkinler dünyasının günden güne daha girift ve daha yoğun bir hal alışı da çocuğun dünyaya uymasını zorlaştıran bir etkendir. Çağdaş uygarlığın bir bakıma doğaya aykırı düzeniyle, ilkel halkların yalın ve huzur içindeki yaşamlarını kıyaslamakta yarar vardır. Bu ilkel toplumlarda çocuk kendine doğal bir sığınak, darıltısız-gürültüsüz işiyle gücüyle uğraşan yetişkinlerin yanında kendine bir yer bulmakta güçlük çekmez.

Çocuk,dilediği gibi dokunup okşadığı evcil hayvanlarla ve çeşitli araçlarla çevrilidir. Büyüklerin azarlarını, protestolarını üzerine çekmeden kendi işini görmede özgürdür. Yorulduğunda da bir ağaç gölgesine çekilip tatlı bir uyku çeker. Oysa uygarlık, çocuğu bu doğal çevreden giderek yoksun kılmıştır.Her şey hesaplı, hızlı ve ince eleyip sık dokunmuştur. Yetişkinlerin ritmi gitgide hızlanan yaşamı, çocuğun önüne büyük engeller diktiği gibi, makinenin günlük yaşama akın edişi, çocuk için-söz gelimi- yel değirmenleri gibi en son sığınakları bile silip süpürmüştür.