İnsan yaşamının en önemli özelliklerinden birisi, diğer bireylerle başarılı bir şekilde etkileşime geçmek ve iletişim kurmaktır. Bireylerin gündelik yaşantıları içerisinde kurdukları ilişkilerde zaman zaman zorluklarla ve problemlerle karşılaşmaları son derece doğal karşılanmaktadır. Günümüzde, bireylerin bazı incelik isteyen davranış ve düşünme becerilerine sahip olmaları onların bu güçlükleri aşmalarında oldukça önem kazanmaktadır. Bu doğrultuda kişiler arası problem çözme becerisi yaşamın ilk yıllarından itibaren desteklenmesi gereken, tüm yaşam boyu süren becerilerden biri olarak kabul edilmektedir. Konu ile ilgili yapılan çalışmalarda, 4 yaş kadar erken bir dönemde çocukların uygun bir eğitimle problem çözücü düşünme biçimini kazanabileceği belirtilmektedir*.

Tabii bu eğitimin verilmesinde anne baba tutumlarının çok önemli olduğunu unutmamalı ve kendi tutumlarımızı çocuklarımız yararıına yeniden gözden geçirmeliyiz. Selçuk Üniversitesi’nde yapılan bir çalışmada anne-baba tutumları ile çocukların problem çözme becerileri arasında nasıl bir bağlantı olduğu bir araştırma ile incelenmiştir. Araştırma ile ilgili detaylara bakarsak;

“Farklı ana baba tutumları çocukların psikososyal temelli problem çözme becerisini etkilemekte midir?” sorusunu ele alan çalışma aşağıdaki sorular doğrultusunda şekillenmiştir:

1. Aşırı koruyucu annelik, çocukların psikososyal temelli problem çözme becerisini etkilemekte midir?

2. Demokratik davranma, çocukların psikososyal temelli problem çözme becerisini etkilemekte midir?

3. Ev kadınlığı rolünü reddetme, çocukların psikososyal temelli problem çözme becerisini etkilemekte midir?

4. Karı-koca geçimsizliği, çocukların psikososyal temelli problem çözme becerisini etkilemekte midir?