Oyuncak çocuk oyuncakları çocuk ve oyun çocuklarda oyuncakların önemi çocuklarda oyunun önemi


Okulumuzda birtakım seçme oyuncaklar da yok değildi. Ama nedense çocuklar bunlara iltifat etmiyorlardı. Tuhafıma gitti bu. Bu dediğim oyuncaklarla oynamalarına önayak olayım dedim. Ufacık ufacık kapkaçakları nasıl kullanacaklarını, oyuncak mutfağın ocağını nasıl yakacaklarını gösterdim. Mutfağın yanına da cici bir bebek oturttum. Çocuklar bir an için ilgilendilerse de sonradan savuşup gittiler.

Bu oyuncakları gönülden seçmediklerine bakarak kavradım ki, bir çocuğun yaşamında oyun, ancak daha iyi bir uğraş bulamadığı zaman seçtiği devede kulak bir şey. Çocuk, bu uydurma uğraşlardan çok daha önemli işleri görmeye kendini yetkin saymaktadır. Yetişkinlerin yaşamında briç, poker, satranç gibi oyunların yeri neyse, çocuğun yaşamında da oyuncağın yeri o kadardır.

Boş zamanlarımızda oturup, seve seve birkaç el oynarız. Ama devlet zoruyla bu oyunları oynamaya mahkum edildiğimizi düşünün, kim bilir ne usandırıcı olurdu. Elimizde önemli bir iş,önümüzde görülecek hatırı sayılır bir ödev varken, hangimizin aklına oyun oynamak gelir? Çocuk da öyle. Elinde önemli bir iş varken,tutup da oyunla neden uğraşsın? Çocuk hiç durmaz, daha aşağı bir düzeyden, daha üstüne çıkmaya savaşıp uğraştığı için, her dakikasının, her anının büyük değeri vardır. Çocuk, hiç durmadan büyüdüğü için, gelişimine yarayan ne varsa hepsine sarılır ve bu ciddi uğraş adına aylaklıktan kaçınır, derme çatma uğraşlardan uzak durur.