otizm



Otizm bir gelişim bozukluğudur. Otistik çocuklar, çevrelerinde bulunan insanlarla, nesnelerle ve olaylarla ilişki kurma yollarını öğrenmekte zorluk çekerler. Otizm doğuştan gelir. Otistik özellikler, yaşamın ilk yıllarından itibaren kendini göstermeye başlar. Ancak aileler başlangıçta sorunu anlayamadıklarından tedavi için erken tanı avantajını kaybetmektedirler. Genellikle 3 yaş ile birlikte (kimi çocuklarda doğumla birlikte) bazı özellikler kendini göstermeye başlar. Genel anlamda kendi dünyasında yaşayıp dış dünya ile bağım koparma davranışı otizmin ana özelliğidir. Görülen diğer özellikler;

Tepkisizlik

Otistik çocuk/bebek donuktur. Duygularını (sevinç, korku, kaygı vs .. ), başarılarını vs .. paylaşmaz. Kendisine yöneltilen paylaşımlara tepki vermez.

İletişimsizlik

Hayatın ilk aylarından itibaren bebekler birtakım seslerle, mimikler ve hareketlerle kendilerini ifade etmeye çalışır. Yaş iler· ledikçe ise konuşma becerisi gelişir ve çevresiyle diyaloğa girer: Otistik, çocukta bu özellikler görülmez. Çevresinden kopuktur. İletişime girmez.

Tekrarlanan Davranışlar

Bu çocuklarda/bebeklerde aynı davranışın ısrarla yapıldığını görürüz (Sallanma, elle yere vurma, zıplama gibi…). Bunların dışında hareketli cisimleri saatlerce seyretme, ani çığlıklar, ağrıya dayanıklılık gibi özellikler de gösterebilirler.

Ne yapmalı?

Bebeğinde çocuğunda bu davranışları gözlemleyen ebeveyn, paniğe kapılmamalı, hemen bir uzmanla görüşmelidir. Sorun, çocuğa verilecek eğitimle tedavi edilmeye çalışılacaktır. Ayrıca uzman tarafından aileye çocuğun sosyalizasyonunu kuvvetlendirecek öneriler verilmeli ve aile yönlendirilmelidir.