Aşırı korumacı ailenin çocuğa zararları nelerdir? Aşırı koruyucu tutuma sahip ailenin çocuğa etkileri aşırı korumacı ebeveynlik ve çocuk gelişimi


Bu tutuma sahip anne-babalar, çocuklarına aşırı özen gösterirler ve bu durum daha çok anne ile çocuk arasında yaşanır. Her türlü kararı çocuk yerine aile alır. Geç çocuk sahibi olmuş ya da tek erkek, tek kız çocuğu gibi durumlarda bu tutum daha çok gözlenir.

Adeta koza içinde yetişen bu çocuklar daha geç yürür, geç konuşur ve temel bakım ihtiyaçlarını daha geç kazanır. Çocuklarının büyüdüklerini asla kabul etmezler. İlkokul çağındaki çocuğunun arkasına hala terlemesin diye havlu koymak isteyen anne babalardır. Çocuğun seçme hakkı yoktur.

Anne-babalar bu davranışlarıyla çocuklarına olan derin sevgilerini dile getirdiklerini ve çocuklarına yardım ettiklerini düşünmektedirler. Aslında bu tutum onların yalnızlığını, mutsuzluğunu çocuğa kendini adayarak telafi etme çabasıdır. Çocuğa sorulan soruları bile anne-baba cevaplandırır. Çocuklarına karşı hastalık derecesinde kaygı duyarlar. Çocuğu hastalanması, kaybolması ve hatta ölümü gibi düşünceleri ile çocuğun hayatını da kendi hayatlarını da zindan ederler.

Bu tür çocuklar, aşırı bağımlıdır ve kendilerine güvenleri gelişmez. Sosyal gelişimleri zedelenir. Kendilerini bir gruba kabul ettirmede zorlanırlar. Tek başlarına kararlar alamazlar.