yemek



Ebeveynlerin bazıları titizliklerinden, bazıları ise “çocuğum aç kalır” düşüncesinden dolayı çocuklarına hep kendileri yemek yedirirler. Çocuğunuzun eline erken yaşlarda kaşık vermek, ona olan güveninizin ilk adımlarıdır. Duyulan bu güven zamanla çocuğunuzdaki özgüvenin de başlangıcı olabilir. Çocuğa 1 yaşından sonra, gerek oyun amaçlı gerekse yemek yemek amaçlı kaşık verilebilir. Özellikle de 2 yaşından sonra kendi başına yemek yiyebileceği ortamlar oluşturmak gerekir. Bu yaklaşım, çocukta özgüveni oluşturduğu gibi küçük kas gelişimini destekleyecek çocuğun yemek yeme işleminden zevk almasını sağlayacaktır. 2 yaşında anne-babanın yemek yeme hususunda seyrek de olsa bazı yardımları olabilir. 3 yaşından itibaren bu sorumluluk tamamen çocuğa verilmelidir. Bundan sonrada ebeveyn mükemmeliyetçi bakış açısından sıyrılıp, çocuğun zaman zaman dağınık yemek yemesini göze almalıdır ki çocuk, yemek yeme sorumluluğunu üstlenmekten kaçınmasın.

Sen Yemezsen Kardeşin Yer!

Çocuğun karnını doyurmak uğruna çok masumane söylenmiş bu cümlecik, beraberinde birçok sorunu getirir. Çocuğunun yemek yeme problemi olduğunu düşünen hemen her anne, çocuğu özendirmek amaçlı bu ve benzeri cümleleri sarf eder. Günümüzde görülen birçok şişmanlık probleminin kökeninde bu cümle yatmaktadır. Şişmanlık bu tarz cümlelerin görünebilen zararıdır. Bunun dışında yaşanması en muhtemel sorun, kardeşler arası kıskançllık ve rekabet sorunudur. Bu tarz yaklaşımlar sonucu, çocuklar genellikle yükselmek için kardeşlerini ve kendilerine rakip sunulan kim ise o bireyi çıta olarak kullanırlar. Bu kıskançlık çocuğu yıpratır. Aynca çocuk başarı olgusunu kardeşine bağlar, bu da çocuğun kişilik gelişimini ve güven duygusunu zedeler. Bütün bu sorunların temelinde aynı cümleciği görmemiz mümkün. Bu sebeple motive amaçlı bile olsa kardeşleri birbirlerine rakip göstermemeliyiz.