bebeklerde travma

her asi bebege travma mi


Bebeklerin daha önceden yaşadıkları şeylerden travma derecesinde bir zarar görüp görmeyecekleri sorusu bazı ailelerde endişe yaratır. Erken dönem çocukluğumuzda yaşadığımız olayları bilinçli bir şekilde hatırlayamayacağımızı bilsek bile bu sorunun farkında olmadan bizi endişelendirmeye iten güçlü bir etkisi vardır. Freud ve onu izleyen psikanalistlerin bu fikri savunduklarını tahmin etmek çok güç olmasa gerek. Aslında doğru cevap bu soruya kesin bir sonuç getirmenin imkansız olduğudur. Fakat travmatik bir bebeklik dönemi geçiren insanların ileride duygusal açıdan bunalımlar yaşayan bireylere dönüşme olasılığı daha yüksektir. Mesela görmezden gelinme, önemsenmeme, tutarsızlık ve istismara maruz kalma gibi tecrübeler önceden yaşanmışsa kişileri yetişkin ilişkilerinde de etkileyebilir.

Duygusal anıların bizi bu derece etkileyecek şekilde nasıl sağlamlaştığını tam olarak bilemiyoruz fakat erken dönemde yaşandıkları için beynimizin daha ilkel kısımları tarafından kaydedildiklerini ve bu yüzden daha dayanıklı olduklarını varsayabiliriz. Ortada çok fazla travmatik sayılabilecek bir mesele yoksa bebeklikte yaşanan sarsıcı olaylar yetişkin olduğumuzda bizi çok fazla etkilemez. Bu şeyler beynimizin ilkel kısmında yer alan, tehlikelere karşı verdiğimiz ani tepkilerimizden sorumlu amigdalamızda kaydediliyor olsa da bebek bu kötü anıların üstesinden sadece diğer insanlarla pozitif etkileşim yoksunluğu çekerse gelemeyebilir. Prefrontal korteks ve amigdala arasındaki bağlantılar çok iyi oturtulamamışsa beyin tarafından budanabilir ve bu durum bağlantıların aşırı güçsüzleşip bebeğinizin endişe ve korku duygularına daha yatkın hale gelmesine sebep olur.