Emme refleksi, çocukların doğuştan itibaren sahip oldukları en güçlü reflekslerden biridir. Emme refleksi hamileliğin 34. haftasında gelişir ve bebek bu refleksle doğar. Emme refleksi, bebeğinizin beslenebilmesi, hayatta kalabilmesi için olmazsa olmaz bir reflekstir ve bebeğin memeyi bulmasını sağlar. Bebeğinizin yanaklarına ya da dudak kenarlarına dokunduğunuzda yüzünü o yöne çevirir ve emme pozisyonu alır. Anne karnındaki bebekler bile bazen parmaklarını emerken görülebilir.

Emme bebekler için ilk aylarda bir ihtiyaçtır diyebiliriz.”diyen Uzman Psikolog Sevil Usanmaz konuyla ilgili şu bilgileri verdi:

Bebekler, 4. aydan sonra anneleri yanında olmayınca kendilerini güvende hissedebilmek ve rahatlayabilmek için bazı eşyalara gerek duyarlar. Bu bir mendil, battaniye kenarı, emzik, küçük yastık, oyuncak veya kendi parmağı olabilir. Bebekler huzursuz olduklarında geçiş nesneleri yoksa kendi bedenlerine dönerler ve kendilerini sakinleştirirler ve bunun için parmaklarını emerler. Böyle durumlarda bebeği yavaşça kucağa alıp sakinleştirmek, alçak ses tonuyla konuşmak, başını ve vücudunu okşamak, ihtiyaçlarını karşılamak yararlı olacaktır.

Hangi durumlarda parmak emerler?

Bebeklerin çoğu başparmaklarını veya diğer parmaklarını emerler.
Diş çıkarırken parmaklarını veya ellerini emerler.
Bebekler acıktıkları zaman parmaklarını veya ellerini emerler
Bebekler bazen ayak parmaklarını emebilirler.
Bebek/çocuk uykuya dalarken rahatlamak ve gevşemek için parmak emebilir.
Parmak emme bebeklik döneminden sonra beslenmeye bağlı değildir.
Çocuk sütten kesildikten sonra parmak emme devam ediyorsa, anne-çocuk arasındaki duygusal sorunlara, güven eksikliğine işaret eder.