bebek yürümesi



Yürümeye yeni başlayanlarda sık rastlanan bir du­ruş olan yere tabanıyla basarak ve bacaklarını aça­rak durmasının dışında bir yaşındaki çocuğun pek çok yürüyüş stili vardır. Bazısı ayağının tabanıyla ye­re basmak yerine tabanının yuvarlak olan kısmına basarak ayak parmaklarının üzerinde yürümeyi de­ner, ama genellikle bundan 30 aylıkken vazgeçer. Bazısı da ayak parmağını içe ya da dışa kıvırarak yürür. Diğerleri yalnızca size ya da evdeki bir mobilya­ya sıkı sıkı tutunarak yürümeye çalışır ve tutunacak hiçbir şey yoksa emeklemeye döner. Erken yürüyenler -açık alanda kolaylıkla ilerleseler de- hâlâ öğrenme aşamasındadırlar. Bacakları onları taşıyacak kadar güçlenmiş olmasına rağmen, denge sağlama hissi günden güne gelişir, görüş alanlarının ve derinliği algılamalarının sınırlı olmasından dolayı kazalar meydana gelebilir. Çocuğunu­zun harekete geçince durmakta ya da yön değiştirmekte zorlandığını göreceksiniz. Tipik olarak bir ya­şındaki çocuklar uzağa odaklanırlar. Bu da mesafe­leri ayarlamalarını güçleştirir. Ayrıca yeni yürümeye başlayan bir çocuğun kendisinin diğer tüm nesnele­re göre nerede olduğunu kavramasına yarayan me­safe duyusu henüz tam olarak gelişmemiştir. Bu­nun sonucunda da dümdüz önüne baktığı ve görüş açısının dışında kalan hiçbir şeyi görmediği için yer­de duran eşyalara takılarak düşebilir. Aslında önün­de ne olduğunu görmek için aşağı bakmak onun dengesini kaybetmesine de neden olabilir, çünkü başını oynatmasıyla ağırlık merkezi de değişir.

Çocuğunuzun yürüme ve tırmanma becerileri zaman içerisinde gelişir. Bir ay ya da daha fazla süre boyunca dizlerini bükmeden yürüdükten sonra kendi stilini geliştirecektir. 18 aylık olduğunda bü­yük olasılıkla yere oturmadan eğilip bir oyuncağını alacak duruma gelecektir. Yine bu aylarda önce to­puğuna sonra parmak ucuna basarak yürüme hare­ketini öğrenmiş olacaktır. İşin ilginç yanı, becerileri arttıkça, eğer ilgisini çeken başka gelişmeler olursa -konuşma ya da el becerisi gerektiren bir uğraş olan oyuncaklarla oynama gibi- çocuğunuz yürümekle daha az ilgilenir hale gelebilir, hatta geçici olarak tekrar emeklemeye başlayabilir. Çocuğunuzun deneyim eksikliği onun gözü ka­palı tehlikeye atılmasına neden olur, çünkü erişebil­diği her yere tırmanmaya çalışacaktır, bu arada eri­şemeyeceklerine de tabi. Daha çok yukarılara tır­manmayı tercih edecektir ve eğer siz onu kurtar­mak için yakınında değilseniz oldukça tehlikeli du­rumlarla karşılaşabilecektir. Şimdiden kaldırım ke­narlarına ve merdivenlere korkusuzca yönelecek, bu arada düşmesi -hatta bir yerlerini incitmesi- ise yalnızca biraz daha dikkatli olmasını sağlayacaktır.