Bebeklerde bağlanma bebeklerde güven çocuklarda bağlanma bebeklerde bağlanma duygusu


Temelde “güvenli bağlanma” ve “güvensiz bağlanma” denilen iki tür bağlanma vardır.

Güvensiz bağlanma üç alttipe ayrılmıştır:

1. Kaygılı kaçıngan bağlanma

2. Kaygılı dirençli bağlanma

3. Tutarsız bağlanma

Güvenli bağlanma gösteren çocuklar, annelerinin her zaman yanlarında olup, stres durumlarında yardımcı olacaklarından emin olan çocuklardır. Anne ayrıldığında tepki göstermelerine karşın, döndüğünde kolaylıkla yatışırlar. Güvenli bağlanmanın gelişmesi için çocuğun kesintisiz, tutarlı tepki veren, duyarlı ve her zaman ulaşılabilir bir bakım verene sahip olması gerekir.

Kaygılı-dirençli bağlanma örüntüsü olan çocuklar, ayrıldıklarında annenin yanıt vereceğinden ya da yardımcı olacağından emin olamayan çocuklardır. Bu nedenle ayrılmaya direnirler ve anne döndüğünde yatışmazlar. Araştırıcı davranışlarda bulunmaya ilişkin kaygıları vardır. Bu anneler genellikle tepkilerinde tutarlı olmayan ve kontrol amacıyla terk etme tehdidinde bulunan annelerdir. Kaygılı-kaçıngan bağlanma örüntüsü olan çocuklar ise annelerinin yardımcı olacağına ilişkin yeterince güveni olmayan çocuklardır. Sürekli olarak çocuklarını geri çeviren ya da reddeden anneleri olan bu çocuklar ayrılığa tepkisiz kalıp anne döndüğünde ona yakın durmazlar.

Bağlanma örüntüsünün gelişiminde anneyle ilişkili faktörlerin yanı sıra bebekle ilişkili etkenler de rol oynar. İnsanlar kendi duygusal reaksiyonlarını düzenleyebilecek, ayarlayabilecek kapasitede doğmarnışlardır. Bebeğin durumundaki değişiklik sinyallerinin bakım verici tarafından anlaşıldığı ve bunlara cevap verildiği, bu sayede düzenlemenin sağlandığı, ikili bir düzenleme sistemi gelişir. Kontrol edilemeyen uyarılma durumlarında bebek, sakinleştirilme ve yeniden denge durumuna ulaşma umuduyla bakım vericiyle fiziksel yakınlık kurma arayışına girecektir.