Bebeklerde bağlanma bebeklerde bağlanma süreci bebeklerde bağlılık bebeklerde bağlanma kavramı


Bağlanma süreci yaşamın ilk günlerinden itibaren başlar. Bebekteki bağlanma kavramı bebeğin bir kişiye olumlu tepkiler vermesi, zamanının büyük bir kısmını o kişiyle birlikte geçirmek istemesi, herhangi bir korku yaratan durum veya nesne karşısında hemen o kişiyi araması, bağlanılan kişinin varlığının duyumsanmasına eşzamanlı olarak rahatlama duygusunun eşlik etmesi gibi duygu ve davranış örüntülerinin tümünü kapsamaktadır.

Doğumdan hemen sonra insan yavrusunun doğası gereğince başlayan bağlanma süreci, meme arama, başı döndürme, emme, yutma, parmak emme, yakalama, anneye yönelme, beslenme saatlerini sezinleme ve hazırlanma şeklinde kendisini gösterir. 8. haftayla birlikte bebek annesine (birincil bakım vericisine) yönelmeye başlamaktadır. Bebek bu dönemden itibaren bakıcısına gülümsemekte, onunla uzun süreli göz ilişkisi kurmakta ve diğer insanlara göre ona daha fazla ses çıkarmaktadır.

7. ayla birlikte bebekler çevrelerindeki ilişki örüntülerini anlamlandırmaya başlarlar. Artık bebek, ilgisini, tüm gereksinimlerini karşılayan kişiye (birincil bağlamna objesi) yöneltmektedir. Bu dönemden itibaren bebekler yabancı kişilerle karşılaştıklarında korku, kaygı ya da kaçma davranışlarında bulunmaktadırlar (yabancı kaygısı).

Bağlanma yaklaşık olarak ilk 24 ay içinde şekillenmektedir. Bu dönemin ardından çocuk yaşamında gerek birincil bakıcısıyla gerekse diğer insanlarla geliştireceği karmaşık yapıdaki ilişkilere girecektir. Bağlanmanın temel işlevi tehlikelerden korunmadır. Bağlanma davranışı ile keşfetme, araştırma davranışı arasında karşılıklı bir ilişki vardır. Çocuklar güvenli bağlanma ilişkisinin olduğu durumda, stres yaratan koşullarda da güvenlik duygusunu koruyabilir ve araştırıcı davranışlarda bulunabilir.