Hangi davranışlar için “hayır” demeniz gerektiğine ve hangi davranışları şu an için rahatlıkla görmezden gelebileceğinize karar verdikten sonra yapmanız gereken şey bu sınırlara sıkı sıkıya bağlı kalmaktır. Kabul edilemez gördüğünüz davranışlar için bazı yaptırımlarınız olmalı. İşte bu, sınırları koymak anlamına gelir. Bütün çocuklar neleri yapıp neleri yapamayacaklarını bildikleri zaman daha mutlu olur. Sınırların kesin olduğunu bilmek onlara kendilerini güvende hissettirir. Bu konu hakkında daha ayrıntılı bilgiyi 6. Bölümde bulacaksınız. Sınırlarınızı değiştirmek, bugün “hayır” olan bir şeyi yarın “evet” yapmak bebeğinizin kafasını karıştırır ve onu endişelendirebilir.

Bundan daha da önemlisi bu durum olayları uzun vadede sizin için çok daha zor hale getirir. Bazı durumlarda pes edip bugün hayır olan bir şeye yarın evet derseniz bebeğiniz bunu defalarca deneyip, deneyip ve bir daha deneyip cevabın hayır olduğu durumlarda kendisini kabul ettirmeye çalışacaktır. Yeterince bağırırsa cevabınızın evet olduğunu keşfettiğinde ne olur bir tahmin edin! Küçük bebeğiniz istediğini elde edebilmek için herkes pes edene kadar bağırmaktan zevk alacaktır. Aslında niyeti yaramazlık yapmak falan değildir, sadece yeterince uzun ve yüksek sesle çığlıklar atarsa istediğini elde edebileceğini öğrendiğinden bunu uygulamak ister.