Babanın çocuk gelişimindeki önemi babanın çocuk psikolojisine önemi babanın çocuk ruh sağlığına önemi


Bebek ile baba ilişkileri ve babanın ruhsal durumunun erken çocukluk döneminde çocukta görülen sosyal ve duygusal sorunlarla ilişkisi oldukça ihmal edilmiştir.

Çocuk gelişimiyle ilgili yakın zamana kadar yayımlanmış yazıların yarısından fazlasında sadece annelerin değerlendirildiği, diğerlerinde ise babalarla ilgili değerlendirme olsa bile genellikle sonuçlarının belirtilmediği ifade edilmektedir. (Erdoğan, 2004) Bunun başlıca nedeni, çocuğun gelişimini etkileme konusunda babalardan çok annelerin önemli olduğu düşüncesidir. Bu “geleneksel ücra baba kavramı” konusunda iki teorisyen, Sigmund Freud ve John Bowlby özellikle öne çıkar. Freud, bebek ile anne arasındaki ilişkinin, onun ilerideki kişiliğini ve sosyal ilişkilerini şekillendirmede büyük önem taşıdığına inanırdı.

Babaların ise çocukluğun sonraki döneminde önemli olduğu düşünülürdü. Bağlanmanın önemini vurgulayan Bowlby, bebeğin bağlanmasındaki ilk ve en önemli unsurun anne olduğunu öne sürmüştür. Babalara ise sadece anneyi destekleyebilecekleri ikincil bir önem atfedilmişti.

Babanın çocuğun ruhsal gelişimindeki rolünde, babanın varlığının yarattığı duygusal destek hissinin, özellikle oyun sırasındaki aktif etkileşiminin fiziksel gelişime katkısı vurgulanmaktadır. (DeKlyen ve ark., 1998) Ayrıca babanın aileye ekonomik katkısının üzerinde durulmaktadır. Babanın rolü kültürler arasında farklar gösterse de genel olarak her kültürde ortak olarak “koruyuculuk”, “eğitim olanakları sağlama”, “ev için gerekli olan gereçlerin temini”, “güven ve otorite” gibi kavramları temsil ettiği görülmüştür. (Erdoğan, 2004)