bebek bakan büyükanne



Şunları duydunuz mu hiç:

  • “Bırak bebeğini ağlasın.”
  • “O kadar çok kucağına alma, şımartıyorsun!”
  • “Onu bir rutine soksan iyi edersin.”
  • “Seni kontrol ediyor.”
  • “Pişman olacaksın. Artık asla yatağından çıkmaz.”
  • “Ne, hâlâ emziriyor musun?”

Bebeklerinin birinci yılını bu ürkütücü uyarılarla karşılaşmadan atla­tabilen ebeveyn sayısı çok azdır. Bu tür yanıltıcı yorumlar kendilerini bebek bakımında uzman ilan eden kişilerden gelir ve bu kişilere her yerde rastlanabilir. Partilerde ve aile toplantılarında karşınıza çıkabilir­ler. Dergilere yazılar yazarlar ve hatta ebeveynlik kursları verirler. Her­hangi bir ehliyetleri ve hatta kendi çocukları bile olmayabilir ama pro­fesyonel bile olsalar daha iyisini bilmeleri gerekir. Biz bu tür insanlara “bebek eğiticileri” diyoruz, çünkü onların ebeveynliğe yaklaşımları hayvan eğitmeye benziyor. Onlar sizin hayat tarzınıza bebeğinizi nasıl adapte edeceğinizle ilgilenirler; mutlu, sağlıklı, dengeli bir insan yetiş­tirmeyi öğretmekle ilgilenmezler. Ve bebeğiniz için en iyisini yapma is­teğiniz veya bebeğinize karşı çok duyarlı davranarak ona zarar vere­bileceğiniz korkusu yüzünden, bu kişilerin bebek eğitimi tavsiyelerine açık hale gelebilirsiniz. “Bebek eğiticilerine dikkat etmek”, doğal ebeveynliğin bağlanma yöntemlerinden biridir.

Bebek eğiticileri ile doğal ebeveynler arasındaki temel fark, be­beğin ağlaması karşısında alınan tavırdır. Bebek eğiticileri için bebe­ğin ağlaması rahatsız edici, zahmetli bir alışkanlıktır ve bebeğin ye­tişkinlerin dünyasına rahat bir şekilde uyum sağlayabilmesi için bu alışkanlığın kırılması gerekir. Doğal ebeveynler içinse bebeğin ağlaması kulak verilmesi gereken bir lisandır.