bebeklerde ağlama



Çoğu kitap bebeğiniz ağlarsa onu yalnız bırakmanın bu duruma bir son vermek için en iyi yöntem olduğunu söyler. Bunun altında işe yaradığı konusunda yaygın bir popülariteye sahip güya “kontrollü ağlama” dediğimiz bir yöntem yatar. Buna göre bebeğiniz her ağladığında yanında olacağınızı tecrübe ederek öğrendiğinden bu yöntemi sürekli kullanır. İşte bu tuzağa düşmemeniz, yani her ağladığında bu yürek burkan duruma cevap vermemeniz ona ağlamanın işe yaramayacağını ve bu yüzden de o an uykuya dalmanın yapılabilecek en iyi şey olduğunu öğretir. Genel bakış İnsanlar her ne kadar bu yöntemin işe yaradığını söyleseler ve ağlamaya terk edilen çocuklar gerçekten yöntemin vaat ettiği gibi eninde sonunda ağlama alışkanlıklarını bıraksalar da bu yöntem tamamen kısa süreli sonuçlara odaklanmak isteyen anne babalar için uygun.

Bu yöntemin uzun vadede çocuklarda ne gibi kayıplara yol açtığı maalesef göz önünde bulundurulmuyor. Araştırma sonuçları tek başına, hiçbir yardım almadan gösterilen böyle bir tutumun yararlı olmadığını savunuyor. Bu strateji daha çok gözetim eşliğinde veya uyku merkezi hemşireleri gibi uzmanların desteği alınarak uygulandığında istenen sonucu veriyor. Anne babalarının, ihtiyaçlarına karşılık verdiğini bilen çocuklar kendilerini daha güvende hisseder. Bebeğinizi yorulup uyuyana kadar yatakta ağlarken bırakmak, sağlamaya çalıştığınız bu güveni sarsar. Elbette bunun sadece birkaç kez gerçekleşmesinin çocuğunuz üzerindeki güven sarsıcı etkisi öyle çok büyük olmaz. Bunun yanında bebeğinize uyuması için her seferinde yardım etmeniz de onun kendi kendine uyuyabilmesi için gerekli becerileri kazanmasını engelleyebilir.