bebekli aile



İnsan sevgiyi ve nefreti, güveni ve güvensizliği, değeri ve değersizliği, ümidi ve ümitsizliği, kabulü ve reddi hayatındaki ilk ilişkilerden, öncelikle de anne ve babasından öğrenir. Kişinin bir başka insana sevgiyle bağlanabilme kapasitesi, yaşamının ilk yıllarından itibaren ona gösterilen sevgi, bakım, ilgi ve özenle şekillenir.

Nasıl bir anne baba olunacağının temelleri, kişinin çocukluğunda yaşadığı, tanık olduğu ilişkilerde atılır. Kadının annelik becerisi kendi annesinin özelliklerinden ve erkeğin baba olma becerisi de kendi babasının özelliklerinden kaçınılmaz olarak etkilenir. Eşlerin birbirini ebeveyn olarak nasıl değerlendirdiği ise, eşlerinin anne babalığından ne bekledikleri ise, çocukluklarında karşı cins ebeveynleriyle yaşadıkları ilişkilerin özelliklerden etkilenir.

Peki, bu ilişkiler geçmişten bugüne nasıl taşınır?

İnsan yavrusu yaşayabilmek için bakıma muhtaçtır. Güvenli bir ortamda yaşayabilmesi, ihtiyaçlarının fark edilip uygun şekilde karşılanması, yeterli miktarda sevgi, bakım, şefkat ve korunma sağlanması, sağlıklı gelişimi için en önemli olan faktörlerdendir.

Çocuğun temel ihtiyaçlarının karşılanmasında izlenen yol ve yöntemler kişiye:

1. Kim ve ne olduğunu,
2. Nelere layık olduğunu,
3. Yakın ilişkilerin nasıl olması gerektiğini ve yakın ilişkilerden ne beklemesi gerektiğini,
4. Hangi düşünce, tutum, duygu ve davranış şekillerinin kabul edilebilir olduğunu,
5. Hangi durum ve ortamlarla nasıl baş edebileceğini,
6. Beklentileri karşılanmadığında nasıl davranması gerektiğini
7. Anne babalığın ne demek olduğunu, anne babadan nelerin beklenebileceğini,
8. Anne babanın davranış şekilleriyle çocuğun neler hissedebileceğini öğretir.