Çocuk gelişimine dair araştırmaların çoğu anne ile çocuğun ilişkisini irdeler. Çünkü annenin çocuğun gelişimindeki önemi bilinmekte ve her yönüyle merak edilmektedir. Günümüzde anneler kadar babaların da çocuğun gelişimindeki önemi merak edilmekte ve babalar her geçen gün kendilerini çocuklarıyla ilişkilerinde daha donanımlı hale getirmek konusunda çaba göstermektedirler. Özellikle de önceki jenerasyonda babalarının mesafeli ilgisi ile büyüyen ve bu deneyimin olumsuz etkilerine maruz kalan babalar çocuklarıyla ilişkilerini daha fazla önemser hale gelmişlerdir.

Babalık rolü

Baba olmaya karar verme aşaması bu rolün sorumluluğunu taşıyabilme konusunda da çok önemli oluyor.

Çünkü hazır hissetmek baba olmanın gereklerini yerine getirebilmekte çok belirleyici oluyor. Baba olmayı isteyen ve bunun planını yapan babalar hamilelik döneminden itibaren eşlerine destek olarak hem annenin hamileliğinin huzurlu geçmesine hem de dolayısıyla bebeğin huzur içinde dünyaya gelmesine katkıda bulunuyorlar. Bu anlamda babanın çocuğuyla ilk iletişiminin hamilelik döneminde başladığını söylemek pek de yanlış olmaz.

Hamileliğin her aşamasını takip etmek, anneye bebeğe hazırlık aşamasında psikolojik destek vermek, bebeğin gelişimini takip etmek, doktor kontrollerinde bulunmak bu role hazırlığın önemli adımları.

Doğumdan itibaren bebeğin ihtiyaçlarının karşılanmasında anneye yardımcı olmak da yine bebekle fiziksel-psikolojik etkileşimin oluşumunda etkili. Özellikle babaların bebekleriyle beden temaslarının olması ve göz teması kurmalarının önemi büyük. Çocuğun doğumundan itibaren onunla yoğun bir iletişim halinde olan babaların, hayatları boyunca çocuklarıyla daha sağlıklı iletişim kurma olasılıkları artıyor.