Anne ve bebek arasındaki bağ



Günümüzde, kadının ev ve iş yaşamında pek çok rolü vardır.Bir kadın,aynı zamanda hem meslek sahibi bir insan,hem kadın,hem eş,hem anne ,evlat,kardeş,yenge,hala,görümce,bir dernek üyesi vb olabilir.
Sağlıklı bir insan, tüm bu rolleri yerinde ve dengeli bir biçimde olarak kullanır.Rollerden birine aşırı bağımlılık hem onun kendisi ile hem de diğer insanlarla olan iletişim biçimini olumsuz biçimde etkiler.
Bazı kadınlar,anne olduktan sonra,annelik rollerine ilişkin abartılı bir sorumluluk duygusu geliştirirler.Eş olmayı,avukat olmayı,kadın, hatta insan olmayı en asgari düzeye indirerek anne olma performanslarını azami duruma getirirler.Çocukları için neler yapmazlar ki,çocuk eğitimi ile ilgili ne varsa okurlar,sağlıklı beslenebilmeleri için yiyeceklerin kalori değerlerini hesaplarlar.Çocuk hastalıkları ile ilgili bir doktordan daha fazla bilgi sahibidirler.

Çocuğun karşılaşabileceği olası tüm engelleri tespit edip tedbirler alırlar.Bir çocuğun sorumluluk duygusunun gelişebilmesi için gerekli olan deneyimlerini o yorulmasın diye ellerinden alırlar.Okula giderken,yine yorulmasın diye çantasını,beslenmesini taşırlar.Parmakları acıyor diye ödevlerini yazar,resimlerini yaparlar.İlgi ve yeteneklerine bakmadan,en iyi okullara girebilsinler diye dershanelere ve özel hocalara taşırlar.Kalan vakitlerinde de acaba daha ne yapsam diye düşünürler.

Bütün bu telaş ve koşturmada,ihmal edilen diğer rollerin yanı sıra uğruna bu kadar uğraş verilen çocuklar da gerçekte asıl ihmal edilenlerdir.Süper anneler,çocuklarını tanıma ve onların varoluşlarını yaşama sevincinden hem kendilerini hem de çocuklarını yoksun bırakırlar.Çünkü,onlar çocuklarını tanıma,onların bireysel özelliklerini evrende tek,eşsiz ve biricik olmalarını yaşama ve yaşatmadan çok kafalarındaki süper çocuğu yaratma çabasındadırlar.