anneler dinler



Dinlemek çekici ve tuhaf bir şeydir, yaratıcı bir güçtür. İnsan­ları gerçekten dinlediğimizde bir alternatif akım oluşur ve bu bizi asla birbirimizden sıkılmamak üzere doldurur. Sürekli ola­rak yeniden yaratılırız.

Uzun süren, evlilikler, olumlu ebeveynlik ve hatta evcil hayvanların eğitimi! çoğumuz iletişim denkleminin konuşan tarafında olmakla ilgili bir sorun yaşamayız; işlerin bozulduğu yer dinleme kısmıdır.

Bir keresinde birkaç saat önce birbirlerine uzun süreli ilişki­ler yaşayamamaktan duydukları hayal kırıklığını anlatan yirmi dört yaşında iki adamın konuşmalarına kulak mİsafiri olmuş­tum. Biri diğerine diyordu ki, “Durmadan sorular sormalı, ba­şını sallamalı, dinliyormuş gibi yapmalısın. Kadınların tüm is­tediği budur; konuşmak için bir fırsat bulmak.”

Belli ki henüz dinlemenin samimiyeti pekiştiren sevgi dolu bir eylem olduğunu anlayamamışlardL İşin içine biraz şefkat, an­layış ve ilgi katmadan sadece başınızı sallayıp daha fazla soru soruyorsanız, vaktinizi boşa harcıyorsunuzdur.

Anneler genellikle en iyi dinleyicilerdir, ancak kimi zaman bir çocuk gelip şöyle diyebilir, “Beni hiç dinlemiyorsun. Beni ta­nıdığını zannediyorsun, ama tanımıyorsun.” Bu, büyük dinleme becerilerini örnek almanın çok önemli olduğu bir zamandır, bu yüzden kendinizi savunmaya başlamak yerine, bu fırsatı dinle­meyi bildiğinizi ispatlamak için kullanın.

“Demek dinlemediğimi düşünüyorsun,” diye yanıt verin ve çocuğunuzu konuşmaya teşvik edin. Söylediği şeyleri dinleyin ve ne dediğinden emin olana kadar farklı biçimlerde tekrarla­yın. Yeterince uzun süre bu şekilde aktif biçiı:ıde dinlerseniz, kendinizi savunmak ya da konuyu değiştirmek yerine çocuğu­nuzun söylediklerine odaklanırsanız, gerçekten ne düşündüğünü ya da hissettiğini anlamaya başlarsınız.